Öğretmen

Günümüzde eğitim sistemleri, eğitim-öğretim sürecinde çocuğun aktif katılımı ile öğrenme ortamlarında çocukların fiziksel ve sosyal çevreleriyle etkileşimlerine vurgu yapmaktadır. Bu etkileşimler hem “çocuk için” hem de “çocuktan” yola çıkılarak yapılandırılan öğrenme süreci ile mümkündür. Pedagojik dokümantasyon, bu etkileşimde hem süreç hem de sonuç odaklı bir yöntem olarak öğrenme sürecini etkili ve katılımcı hale getirmektedir.

Öğretmen, pedagojik dokümantasyon aracılığıyla kendi öğretim süreçlerini gözden geçirerek özdeğerlendirme yapabilmektedir. Eğitim-öğretim süresi sırasında birçok şeyin zaman içinde unutulup gittiği düşünüldüğünde, pedagojik dokümantasyon öğretmenin kendisiyle ilgili farkındalık kazanması için bir ayna görevi görecektir.

Pedagojik dokümantasyon öğretmenlere öğrenmeyi geliştirmede ve hedeflenen öğrenme kazanımlarının gerçekleşmesi yönünde dönütler sağlar [1][2]. Pedagojik dokümantasyon, çocukların ne ve nasıl öğrendiğini ortaya koyarak öğretim sürecinde öğretmenlere destek olur. Öğretmenler süreç sırasında topladıkları bilgilerle zayıf ve güçlü yanlarını keşfederler. Ayrıca, öğretmenler meslektaşlarıyla işbirliği yaparak öğretimi planlamada, uygulamada ve değerlendirmede birbirlerini destekleyerek eğitimin kalitesini arttırabilirler [3]. Bu noktada pedagojik dokümantasyon uygulamaları öğretmenlerin mesleki ihtiyaçlarını belirlemeleri ve diğer öğretmenlerle eğitsel paylasimlarda bulunmaları için gerekli ortamı sağlayarak öğretmenlerin mesleki gelişim süreçlerine önemli katkılar sağlar.